Külliyat:2564 Yılında Galaksinin Durumu sayfasının kaynağını görüntüle

[[Dosya:Samanyolu Galaksisi.png|orta|çerçeveli|Samanyolu 2564 Yılında]]
Yıl 2564, evren fokur fokur kaynıyor. Devasa mega-şirketler entrika ve suikastlerden silahlı mücadeleye kadar her yolu kullanıp evrenin en uzak köşelerine genişlerken ve devletler çaresizce onları dizginleyip üstlerinde güç kazanmaya çalışırken, bir yandan da akla hayale sığmaz teknolojiler yaratılıp yok ediliyor. Ama arkanıza yaslanıp büyük resme bakarken, 26. yüzyılda yaşamın en ilgi çekici kısımlarını gözden kaçırabilirsiniz. Bunlar kişilerin, evcil hayvanların, silikonların ve Nanotrasen girişimlerinden en az birinin işine herhangi bir şekilde karışmış olan diğer her şeyin hikayeleridir.

Bir varış noktası olan Uzay İstasyonu 13, 2548'deki lansmanından bu yana serüvenci kesimler nezdinde neredeyse efsaneleşmiş duruma ulaşmıştır. Bir takım benzer istasyonlarla birlikte, medeni uzayın sınırlarının derinliklerinde küçük, son derece gizli ve gizli bir plazma araştırma tesisi olarak başladı. İstasyona ulaşım son derece gizli tutuldu ve kimsenin yerini bilmediği bir araştırma istasyonuna gidip bilinmedik konular üzerinde çalışmak isteyen kalifiye personel eksikliği nedeniyle personel standartları çok iyi olmasa da Nanotrasen istasyonu az çok ayakta tutmayı başardı. Çok sayıda güvenlik olayı meydana geldi ve istasyondaki yaşam tehlikeli ve düşman casuslarından kara büyülere ve daha fazlasına kadar tehditlerle karşı karşıya kaldı ve tüm istasyon sadece elle yeniden inşa edilmek üzere birkaç kez patlatıldı veya ortadan kayboldu, ancak geri gelen mineraller ve bilgi, önemli masrafları fazlasıyla harcananı kapattı.

Ancak zaman içinde, bu istasyonların eski üyeleri çeşitli yollarla (kaçış mekikleri, kaçırılan tahliye gemileri, malzeme ve personel tahliye gemileriyle kendilerini kaçırma vb) Nanotrasen'in elinden kurtulup medenî galaksiye doğru kaçtıkça, Nanotrasen yöneticileri paniğe kapılmaya başlamıştı. Nanotrasen'in umursamazlığı ve açgözlülüğü yüzünden yaşadıkları dehşeti ve istismarı paylaşmak isteyen eski mürettebat üyeleri, Nanotrasen'in çevresindeki hayatın doğası hakkında ifşaatlar yayınlamaya ve konuşmaya başladılar. Wetworks'ün açık sözlü kişileri susturma girişimleri ilk başlarda başarılı olsa da, 2555 yılına gelindiğinde, galaksinin önde gelen hükümeti TerraGov'u NT hakkında tereddüt dolu bir soruşturma başlatmaya zorlamak için yeterli tanıklık ve doğrulayıcı materyal vardı. Uzay İstasyonu 13'teki mürettebatın hikayeleri en çok dikkat çeken ve büyüyen skandalın yüzü oldu.

2557 yılının başlarında Nanotrasen'in yönetici kesimi neredeyse tam bir terör havası içindeydi. Her şeye egemen Uzay Doları'nın peşinde koşarken işçilerin hayatlarını hiçe saydıkları ve suiistimal ettiklerine dair hikayeler giderek daha da ateşli bir hal alıyordu ve NT'nin gelirinin büyük bir kısmını oluşturan büyük çapta devlet ihaleleri buharlaşıp uçacakmış gibi görünüyordu. NT'yi sabote etmek için kurulan küçük şirketlerden oluşan gevşek koalisyon Sendika, NT'nin çökmesi için adeta gün sayıyordu.

İşte bu noktada aklı selim hiç bir bireyin asla tahmin edemeyeceği bir şey gerçekleşti. Aklı başında herhangi bir bireyin, devamlı yaşanan skandallar karşısında bir bataklıkta batan kaya gibi batacağını düşündüğü NT'nin Çevresine, vasıflı ancak istikrarsız işçilerin düzenli akışı oluşmaya başladı. Her nasılsa, yaygın şiddet ve suistimallere dair yaygın olarak bilinen hikâyelere rağmen daha fazla birey iş aramak için Spinward'a doğru yol almaya başladı. Bu nasıl olabilirdi?

Görünen o ki, kamuoyu eski mürettebatın bu istasyonlardaki yaşam hakkında anlattığı tehlikeli ve ümitsiz hikâyelere büyük bir hayranlık besliyordu. Kamuoyu, ihbarcıları tamamen şaşırtarak, çekirdek sistemdeki görece kolaylığın ve rahatlığın olduğu bir dönemde bu hikayeleri kahramanca ve cesurca olarak yorumladı.

Ve son birkaç senedir de böyle gidiyordu. Şimdi ise, 2559'da, Nanotrasen'in kahramanlık hikayeleri anlatmaya odaklanmış bir medya departmanı mevcut, propaganda giderek daha fazla talihsiz kişiyi kıyma makinesine yenik düşerürken, istasyonlarında cesurluk ve serüven hikâyeleri yer almaya devam ediyor. Nanotrasen, işyeri reformcularının ve Sendikanın hayal kırıklığına uğramasına rağmen toparlanma ve iyileşme sürecini sağlıklı bir şekilde yönetmiştir. Gerçi henüz tamamen kurtulmuş değiller. Hükümet soruşturmaları ve yaptırımları NT'yi özel sektöre daha fazla yönelmeye çalışırken rahatsız ediyor. NT için çalışmaya istekli olan mürettebatın, eğlencelerini ikiye katlamaktan ve şirketin çeşitli düşman örgütlerine boyun eğdirmekten çok mutlu olduğu anlaşılıyor. NT tekrardan yükselmesini kontrol altına almaya çalışırken yaşanan varlık kayıpları olağanüstü seviyelere ulaşıyor, bu da gelir kaynaklarını aşarak nakit rezervlerini eritmeye başlıyor.

İşte SS13 mürettebatı bu hayata adım atıyor. SS13 gibi tehlikeli bir uzay istasyonunda mürettebat üyesi olmak için pek çok neden var; ister tehlikeli bir işin cazip maaşı, ister NT içerisinde bulunmanın getirdiği akademik nüfuz, ister önceden yaşadığı kötü hayatı bir kenara atıp yeni bir sayfa açmak, isterse de böyle bir ortamın içerisinde hayatta kalabilmek. Klonlamayı bir kenara bırakacak olursak, hiçbir mürettebat üyesi birbirinin aynısı değil. Çünkü hepsi de eşi olmayan deneyim ve becerileriyle bir araya gelerek NT için imzaladıkları kontratlarının sonuna kadar hayatta kalmaya ve çalışmalarının karşılığını almaya çalışır. Ve pek tabii, NT çalışanı olmak gibi normal hayattan tamamen bir iş içerisinde uzak bir ortamda geçirdikleri zamanı en iyi şekilde değerlendirmek istiyorlar. Temel Ortam İlkeleri ne dersin işte?